Mihemedê Kinê Kimdir Hayatı

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Mihemedê Kinê: Dengbêjliğin Sessiz Ustası

Mihemedê Kinê, 1928 yılında dünyaya geldi. Aynı yıl, ailesiyle birlikte Mardin’in Kerboran (şimdiki adıyla Dargeçit) ilçesinden Suriye’nin Qamişlo kentine göç etmek zorunda kaldı. Bu göç, onun hem kişisel hem de sanatsal yolculuğunun başlangıcı oldu.

Bir Mirasın İzinde: Dengbêjliğe İlk Adımlar

Mihemedê Kinê’nin dengbêjliğe yönelmesinde en büyük etken, babası Silêmanê Kinê’ydi. Kendisi de bir dengbêj olan Silêmanê, evde düzenlenen divanlarda ve gecelerde söylediği kilamlarla oğluna ilham verdi. Mihemedê Kinê, bu atmosferde büyüdü ve daha 10 yaşındayken ilk kilamlarını söylemeye başladı. O günleri şöyle anlatıyor:

“Biz ne zaman evde toplanırsak babam bizim için kilamlar söylerdi. Biz de büyük bir hayranlıkla dinlerdik. Bende dengbêjliği babamdan öğrendim… Babam sesimi çok beğeniyordu ve benim devam etmemi istiyordu.”

Ancak bu mirası kendi çocuklarına aktarmak istediğinde aynı ilgiyi göremediğini üzülerek dile getiriyor:

“Ben de bu mirası çocuklarıma aktarmak istiyordum fakat ne yazık ki çocuklarım istemedi. Bu beni çok üzdü ama zorla da birini dengbêj yapamazsın. Bunun için istek ve duygu lazım.”

Bir Ustanın İzinde Yetişenler

Mihemedê Kinê yalnızca bir icracı değil, aynı zamanda bir öğreticiydi. Kürt müziğinin ve dengbêjliğin önemli isimlerinden Mihemed Şêxo, Ebdilqadir Silêman, Mehmud Elî Şakir, Remezanê Hermêşî, Ehmedê Îsa ve Seîd Gebarî gibi sanatçılar onun rehberliğinde yetişti. Bu yönüyle, yalnızca kendi sesiyle değil, yetiştirdiği seslerle de dengbêjliğe katkı sundu.

Dengbêjlik: Bir Halkın Hafızası

Mihemedê Kinê’ye göre dengbêjlik, Kürt halkı için yalnızca bir sanat değil, bir yaşam kaynağıdır. Bu geleneğin yaşatılması gerektiğini şu sözlerle vurgular:

“Dengbêjlik Kürt toplumu için ekmek ve su kadar önemli bir şey. Eğer bir ağaca su vermezsen o ağaç kuruyup gider. Halkımız da bu ağaca her zaman su versin ve dengbêjlik ağacının kurumasına izin vermesin.”