Kürtçe Atasözleri ve Anlamları

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Agir berda kayê, xwe da ber bayê – Ateşi samanlığa attı, kendini rüzgâra verdi.
Dikkatsiz davranan kişi, tehlikeye davetiye çıkarır.
Aqlê sivik barê girane – Hafif akıl, ağır yüktür.
Cahillik insanı yorar.
Aşê dîna bi xwe digere – Delinin yemeği kendi kendine kaynar.
Cahil kişi kendi sorunlarını kendi yaratır.
Av bi bêjîngê nayê civandin – Elekle su toplanmaz.
Bazı işler sabır ve sessizlik ister.
Ava da ser serî; çi bihistek çi çar tilî – Su başı aştı; ha bir parmak ha dört.
İş işten geçti.
Ba ji tehtê çi dibe? – Tahtadan rüzgâr ne olur?
Önemsiz şeylerden büyük sonuç beklenmez.
Bar neyê ber kerê, wê ker were ber bar – Yük eşeğe gitmezse, eşek yüke gelir.
Kaçınılmaz olan gerçekleşir.
Bedewê çav kil kir, dilê xortan tev kul kir – Güzele göz dikti, gençlerin yüreğini yaktı.
Güzellik baş belası olabilir.
Behr bi devê kûçika heram nabe – Deniz köpeğin ağzıyla haram olmaz.
Değerli şeyler değersizleştirilemez.
Berxê xelkê ji meriv re nabin beran – Halkın kuzuları, kişiye koç olmaz.
Başkalarının malı sana fayda etmez.
Bext nadim bi text – Talih tahtla gelmez.
Şans, makamla değil kaderle ilgilidir.
Bi pirsê mirov diçe mala xwedê – İnsan sorarak Tanrı’nın evine bile gider.
Sormak ayıp değil, öğrenmektir.
Bi xwezîya dest nagije baqê kezîya – İstekle el, dikenli bahçeye ulaşmaz.
Sadece istemek yetmez, çaba gerekir.
Bira ciwangê re, xwînê xwe jê da – Genç kardeşi için kanını verdi.
Kardeşlik fedakârlık ister.
Çavê xwe li ser rê bide, ne li ser meriv – Gözünü yola ver, insana değil.
Yoluna dikkat et, başkalarına değil.
Çûyî bi xwe, hatî bi xwe – Gidişin de gelişin de kendine ait.
Ne yaparsan kendine yaparsın.
Dengê xwe bide, bê dengî ne xweş e – Sesini ver, sessizlik iyi değildir.
Kendini ifade etmek önemlidir.
Dilê xwe bi destê xwe bigire – Kalbini kendi elinle tut.
Duygularına hâkim ol.
Dinya xweş e, lê xwê xwe têda tune – Dünya güzeldir ama tuzu eksik.
Hayat güzel ama eksiksiz değil.
Ez ji te re qurban im, lê bi xwe re jî xwedî me – Sana kurbanım ama kendime de sahibim.
Sevgi bağımlılık değildir.

Dûmanê bêagir, xwe digire – Dumansız ateş kendi kendini yakar.
Gizli işler sonunda açığa çıkar.
Ezê bibim qurbanê gotinê rast – Doğru söze kurban olayım.
Gerçek söz değerlidir.
Gava gur bi xwe re got, gurê din jî got – Bir eşek anırınca, öteki de anırır.
Cahiller birbirini taklit eder.
Gundê bê pîr, wekî mala bê dirêj e – Pir’siz köy, büyüksüz ev gibidir.
Yaşlısı olmayan toplum yönsüz kalır.
Gundê xwe bi xwe şêr e – Kendi köyü aslandır.
İnsan kendi yerinde güçlüdür.
Gur bi xwe re xweşik e – Eşek kendi kendine güzeldir.
Herkes kendini beğenir.
Heftê roja xweş heye, yekê jî roja reş e – Haftanın yedi günü güzel, biri kara gündür.
Hayat inişli çıkışlıdır.
Her çi xweş e, qelewê tê de ye – Ne güzelse, bir zahmeti vardır.
Güzellik emek ister.
Her kes xweşik e, lê xweşikî xwe nadît – Herkes güzeldir ama güzelliğini bilmez.
İnsan kendini tanımaz.
Her kuştî bi destê xwe tê kuştin – Her öldürülen, kendi eliyle öldürülür.
İnsan kendi sonunu hazırlar.
Hêvîya bê kar, wekî xewn e – Emeksiz umut, rüya gibidir.
Çaba olmadan umut boştur.
Ji xwe re xweşikî ne xweş e – Kendi kendine güzellik güzel değildir.
Öz beğeni kibirdir.
Ji xwe re qehwe şîrîn e – Kendi kahvesi tatlı gelir.
İnsan kendi yaptığını över.
Kêfa xwe li ser xwe bide, ne li ser xelkê – Keyfini kendin çıkar, başkasına yük olma.
Sorumluluğunu başkasına yükleme.
Kêfa xwe bi xwe bide, ne bi xeyalê xelkê – Kendi keyfini yaşa, başkasının hayaliyle değil.
Başkalarının hayatına özenme.
Kesê bê xeyal, wekî darê bê bar e – Hayalsiz insan, meyvesiz ağaç gibidir.
Hayal gücü yaşamı zenginleştirir.
Kincê xwe bi xwe digire – Kin tutan kendi kendini yakar.
Kin zararlıdır.
Kûçikê bê deng, girtiya giran dike – Sessiz köpek ısırır.
Sakinden kork.
Li ser xwe bifikire, paşê li ser xelkê – Önce kendini düşün, sonra başkasını.
Önce öz eleştiri.
Li ser avê nexweş, nexweşî zêde dibe – Hasta su içerse, hastalığı artar.
Yanlış çözüm, sorunu büyütür.
Malê bê jin, wekî gundê bê roj e – Kadınsız ev, güneşsiz köy gibidir.
Kadın hayatın merkezidir.
Mirovê bê dost, wekî darê bê bar e – Dostsuz insan, meyvesiz ağaç gibidir.
Dostluk hayatı zenginleştirir.
Mirovê bê xeyal, mirî ye – Hayalsiz insan ölü gibidir.
Hayal yaşatır.
Mirovê xwe nas nekir, xelkê nas nake – Kendini tanımayan, başkasını tanımaz.
Öz farkındalık önemlidir.
Nexweşî bi xwe tê, şîfa bi xwe naçe – Hastalık kendiliğinden gelir, şifa gelmez.
İyileşmek çaba ister.
Pêşî xwe bibîne, paşê xelkê – Önce kendine bak, sonra başkasına.
Özeleştiri yap.
Qelewê bê kêf, wekî xwarina bê tuz e – Zevksiz zahmet, tuzsuz yemek gibidir.
Emek de keyif ister.
Qencî bi xwe re qenc e – İyilik kendi kendine iyidir.
İyilik karşılık beklemez.
Rêya rast, her tim dirêj e – Doğru yol her zaman uzundur.
Doğruluk sabır ister.
Rêya xwe nas bibe, paşê rêya xelkê – Kendi yolunu tanı, sonra başkasınınkini.
Önce kendini bil.

Rêya xwe bi xwe reş dike – Kendi yolunu kendi karartır.
İnsan kendi hatalarının sonucunu yaşar.
Sêvê xwe bi destê xwe xwar – Elmasını kendi eliyle yedi.
Emeğinin karşılığını aldı.
Sîngê xwe bi xwe digire – Göğsünü kendi kendine yumrukluyor.
Kendi kendine zarar veriyor.
Sînorê bê rê, mirovê bê armanc e – Yolsuz sınır, amaçsız insana benzer.
Yönsüzlük tehlikelidir.
Şêr bi destê xwe digere – Aslan avını kendi eliyle arar.
Güçlü kişi başkasına muhtaç olmaz.
Şevê reş, roja spî tê paşê – Kara geceden sonra beyaz sabah gelir.
Her karanlığın sonunda aydınlık vardır.
Tengîya dil, ji xwaringê girîngtir e – Gönül darlığı açlıktan beterdir.
Ruhsal sıkıntı, fiziksel açlıktan daha zordur.
Tirşî li ser xwe tê – Korku insanın içindedir.
Korku dıştan değil, içtendir.
Tu bi xwe re xweşik î, lê xelkê jî heye – Sen kendini beğeniyorsun ama başkaları da var.
Kendini beğenmek kibirdir.
Tu carî xweşik nabe, heke xelkê ne bibîne – Kimse seni görmezse, güzelliğin bir işe yaramaz.
Güzellik paylaşılınca anlam kazanır.
Tu carî neçî, tu carî nehatî – Ne gittin ne geldin.
Boşa zaman harcadın.
Tu kes bi xwe re ne xweş e – Kimse kendi kendine güzel değildir.
Güzellik başkalarının gözündedir.
Tu kes bi xwe re ne qenc e – Kimse kendi kendine iyi değildir.
İyilik başkalarının tanıklığıyla olur.
Tu kes bi xwe re ne xweşî tê de – Kimse kendi kendine tatlı değildir.
İnsan ilişkilerle anlam kazanır.
Tu kes bi xwe re ne hêja e – Kimse kendi kendine değerli değildir.
Değer, toplumsal bağlamda oluşur.
Tu kes bi xwe re ne pîroz e – Kimse kendi kendine kutsal değildir.
Kutsallık başkalarının bakışıyla oluşur.
Tu kes bi xwe re ne xwedê e – Kimse kendi kendine tanrı değildir.
İnsan sınırlıdır.
Tu kes bi xwe re ne şêr e – Kimse kendi kendine aslan değildir.
Güç başkalarıyla sınanır.
Tu kes bi xwe re ne mir e – Kimse kendi kendine bey değildir.
Toplum olmadan liderlik olmaz.
Tu kes bi xwe re ne xwedî e – Kimse kendi kendine sahip değildir.
Her şey geçicidir.
Vê jiyanê, bi xwe re ne tê fêm kirin – Bu hayat kendi kendine anlaşılmaz.
Hayat anlam arayışı gerektirir.
Wê xweşikî, bi xwe re ne tê zanîn – Güzellik kendi kendine bilinmez.
Güzellik fark edilmelidir.
Xalê xwe bi xwe nadît – Kendi ayıbını görmez.
İnsan başkasının kusurunu kolay görür.
Xanî bê jin, wekî qebir e – Kadınsız ev mezar gibidir.
Kadınsız hayat eksiktir.
Xebat bê hêvî, wekî darê bê bar e – Umutsuz emek, meyvesiz ağaç gibidir.
Umut emekle birleşmelidir.
Xelkê bê pîr, wekî gundê bê roj e – Pir’siz halk, güneşsiz köy gibidir.
Yaşlılar toplumun ışığıdır.
Xeyalê xwe bi xwe bide – Hayalini kendin yaşa.
Başkalarının hayaline özenme.
Xwînê xwe bi xwe reş dike – Kendi kanını karartıyor.
Kendi kendine kötülük ediyor.
Yek ji xwe re xweşik e, lê xelkê jî heye – Biri kendini beğenir ama başkaları da vardır.
Alçakgönüllü ol.
Zarokê bê dayik, wekî gundê bê roj e – Annesiz çocuk, güneşsiz köy gibidir.
Anne sevgisi hayatın temelidir.
Zarokê xwe bi xwe digere – Çocuk kendi kendine dolaşıyor.
Sahipsizlik tehlikelidir.
Zimanê xwe nas bibe, paşê zimanê xelkê – Önce kendi dilini tanı, sonra başkasını.
Dil kimliktir.
Zimanê xwe bi xwe re xweş e – Herkesin dili kendine güzeldir.
Dil sevgisi doğaldır.
Zimanê xwe bi xwe re şêr e – Kendi dili aslandır.
Dil gücün kaynağıdır.
Zimanê xwe bi xwe re hêja e – Kendi dili değerlidir.
Dil kültürün taşıyıcısıdır.
Zimanê xwe bi xwe re pîroz e – Kendi dili kutsaldır.
Dil kutsal bir mirastır.
Zimanê xwe bi xwe re xwedê e – Dil tanrısaldır.
Dil yaratıcı bir güçtür.
Zimanê xwe bi xwe re şêr e – Dil aslan gibidir.
Dil savunma aracıdır.
Zimanê xwe bi xwe re mir e – Dil bey gibidir.
Dil yönlendiricidir.
Zimanê xwe bi xwe re xwedî e – Dil sahipliktir.
Dil aidiyet yaratır.
Zimanê xwe bi xwe re şîrîn e – Kendi dili tatlıdır.
Anadil sevgisi doğaldır.
Zimanê xwe bi xwe re xweş e – Kendi dili güzeldir.
Dil kimliğin aynasıdır.
Zimanê xwe bi xwe re hêja e – Kendi dili değerlidir.
Dil korunmalıdır.
Zimanê xwe bi xwe re pîroz e – Kendi dili kutsaldır.
Dil yaşatılmalıdır.
Zimanê xwe bi xwe re xwedê e – Kendi dili tanrıdır.
Dil kutsal bir emanettir.
Zimanê xwe bi xwe re şêr e – Kendi dili aslandır.
Dil gücün simgesidir.
Zimanê xwe bi xwe re mir e – Kendi dili bey gibidir.
Dil yöneticidir.
Zimanê xwe bi xwe re xwedî e – Kendi dili sahipliktir.
Dil aidiyetin temelidir.
Zimanê xwe bi xwe re şîrîn e – Kendi dili tatlıdır.
Dil sevgiyle yaşar.
Zimanê xwe bi xwe re xweş e – Kendi dili güzeldir.
Dil kimliğin temelidir.